Jan III Longchamps de Berier syn Franciszka III

16/05/1872 – 11/09/1931

Gimnazjum ukończył w Sanoku w 1890 roku i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwał. Jego brat Bogusław tak go charakteryzował:”natura niezwykle bujna, zdolny , bystry, tancerz zawołany, znakomity aranżer, elegant, świetny szermierz ,uczestnik wielu pojedynków. Miał powodzenie w towarzystwie i to też odrywało go od studiów i tak go to absorbowało, że podupadł na zdrowiu”. Po wyzdrowieniu,  przeżyciu nieszczęśliwej miłości, wskutek perswazji rodziców. szczególnie matki Wandy z Dybowskich zerwał całkowicie z dotychczasowym stylem życia zaczął pracować w kopalnictwie naftowym jako prosty robotnik. Był tragarzem, pomocnikiem wiertniczego, a następnie otrzymał kierownictwo kilku szybów.Szybko zaznajomił się z techniką wiertniczą do tego stopnia ,że powierzono mu pionierskie głębinowe wiercenia w kopalniach węgla w Belgii.Następnie zaangażował się jako kierownik kopalni  Ploeszti w Rumunii będąc jednym z pionierów kopalnictwa naftowego w tym kraju. Po powrocie do kraju objął kierownictwo kopalni w Towarzystwie Naftowym „Galicja” w Borysławiu, Następnie założył własne przedsiębiorstwo budowlano – naftowe z filiami we Lwowie, Borysławiu i Schodnicy. 

W 1905 roku ożenił się ze Stefanią Adamowską.Zamieszkali w Drohobyczu a później po I-szej Wojnie Światowej we Lwowie w pałacyku przy ulicy Kurkowej. Wykorzystywał swoją wiedzę jako rzeczoznawca w sprawach naftowych. Krach na giełdzie przedsiębiorstwa naftowego „Gazy” doprowadził go do bankructwa po którym podupadł na zdrowiu – stracił energię życiową , która go dotychczas nie opuszczała. Z polecenia biskupa Teodorowicza objął posadę dyrektora niewielkiego ormiańskiego banku „Mon Pius ” we Lwowie. Jan miał dwie pasje: myślistwo i konie. Każdą wolną chwilę poświęcał polowaniu. Miał dużo ładnej i dobrej broni. Konie w zaprzęgu ciągle dobierał i zmieniał by tworzyły pary zgodne co do miary, maści, wzrostu i chodu. Zawsze były świetnie utrzymane.

Zmarł 11.09.1931 pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.