Tatarów

Tatarów był przed wojną niewielką miejscowością turystyczno – uzdrowiskową położoną w dolinie rzeki Prut na Huculszczyżnie. Dzięki swojemu peryferyjnemu położeniu stanowił swego rodzaju „oazę spokoju”w stosunku do innych ośrodków uzdrowiskowych. Między innymi z tego powodu dwie znane spokrewnione ze sobą lwowskie rodziny Romaszkanów i Mikolaschów, wybrały tę wieś na lokalizację swoich domów letniskowych. Były to wille położone wzdłuż wysokiego lewego brzegu Prutu. Wybudowano też parę pensjonatów, wśród których wyróżniał się „Straszny Dwór”Jerzego i Alicji „Litki ” Romaszkanów a także „Teresa” prowadzony przez Karolów Kossaków. Przyjmowano tam przedstawicieli warszawskiej elity ze świata kultury, arystokratów, dyplomatów, wysokich urzędników państwowych. Prowadzono ożywione życie towarzyskie, częste wzajemne odwiedziny, przyjęcia, bale maskowe, teatry amatorskie.Działał rodzinny Turystyczno – Sportowy Klub XERXES założony przez braci Jana i Jerzego Romaszkanów. Utrzymywane były dobre relacje z miejscową ludnością. Było zafascynowanie Huculszczyzną, szczególnie oryginalnym, jedynym w swoim rodzaju wyrobem i zdobieniem przedmiotów codziennego użytku a także sztuką sakralną . Parę osób z rodziny posiadało pokaźne, cenne zbiory sztuki huculskiej . Wszystkie zaginęły w .czasie wojny.

Otaczające Tatarów góry i lasy były wyśmienitymi terenami łowieckimi, szczególnie rykowiska jelenia karpackiego. Gospodarka łowiecka była prowadzona wzorowo. Polowania były wydarzeniami sprzyjającymi kontaktom rodzinnym i towarzyskim.