Wincenty Pol von Pollenburg syn Franciszka

20/04/1807 – 02/12/1872

Urodzony w Lublinie. Jego matką była Eleonora Longchamps de Berier córka Franciszka I . Był wybitnym poetą piewcą ojczystej ziemi.. Jego twórczość na zawsze weszła do skarbnicy literatury polskiej. W jego życiu znaczącą rolę odegrał stały długoletni związek z rodziną matki, a szczególnie braterska więź ze stryjecznymi braćmi bliźniakami Wincentym I (1808 – 1881) i Bogusławem I (1808 – 1888) synami Aleksandra i Eleonory z Lis-Rudnickich. W dorosłym życiu zbliżyły ich patriotyczne doświadczenia, udział w Powstaniu Listopadowym ukoronowany odznaczeniem Krzyżem Virtuti Militari.a jeszcze mocniej związał ślub Wincentego I LdeB z najmłodszą siostrą Pola Wiktorią Ewą zawarty w 1840 roku. Bogusław I LdeB był lekarzem rodziny. Pol wykazywał stałą troskę o los stryjecznych braci i ich rodzin. Wykorzystując bliskie stosunki z przedstawicielami arystokracji polskiej uzyskał intratne posady dla braci. Bogusław zyskał ,zapewniającą  rodzinie stabilizację,  posadę lekarza w dobrach hr. Krasickich w Lesku. Zaangażowanie w działalność niepodległościową, prowadzona z powodzeniem praktyka lekarska zyskały mu uznanie środowiska. W 1848 roku został wybrany posłem z okręgu Lesko na sejm w Wiedniu i Kromieryżu. Brat bliźniak Wincenty I, dzięki wstawiennictwu Wincentego Pola został justycjariuszem w dobrach Sanguszków w Gumniskach. Za działalność patriotyczną został w roku 1846 skazany na dwa lata więzienia. Utracił posadę a jego żonie Wiktorii odmówiono wypłacanie pensji. Pol wystosował w tej sprawie ostry w tonie list do księcia Władysława Sanguszki deklarując ostateczne zerwanie ze stronnictwem arystokracji polskiej. W dalszych latach Wincenty Pol wspierał siostrę Wiktorie w wychowywaniu trzech synów. Pod koniec życia ze względu na stopniową utratę wzroku kontakt z rodziną był mniej intensywny ale trwał do końca życia poety.